Με την κ. Ζωή Κωνσταντοπούλου δεν έχω απολύτως καμία σχέση και σε καμία περίπτωση δεν την υπερασπίζομαι για τον τρόπο που ασκεί την πολιτική της. Πιστεύω απλά ότι είναι άλλη μια ευκαιριακή επαγγελματίας πολιτικός. Είναι μάλιστα και άκρως προκλητική με την κακή έννοια, γιατί ο στόχος της είναι να φέρει τον αντίπαλο στα άκρα και να υπερβεί τα όρια της ανοχής, υποπίπτοντας ακόμα και σε υπερβολικές πράξεις για να την αντιμετωπίσει. Χαρακτηριστικό παράδειγμα που έχει πέσει στη λακκούβα ο κ. Γεωργιάδης.
Το πρόβλημα εδώ όμως δεν είναι η Ζωή. Επειδή διαβάζω εγκωμιαστικά σχόλια
για την αστυνομικό που "ύψωσε το ανάστημά της" μπροστά στην εξουσία
και έγινε viral. Κατ' αρχήν γιατί δεν μας λένε το όνομα της αστυνομικού; Γιατί απολαμβάνει της ανωνυμίας σε ένα δημόσιο επεισόδιο με επώνυμο
πρόσωπο; Ίσα-ίσα οι Δημόσιοι Λειτουργοί και κυρίως οι Αστυνομικοί, οι Δικηγόροι
και οι Ασφαλιστές είναι υποχρεωμένοι από το νόμο να δηλώνουν Αριθμό Μητρώου και
Ονοματεπώνυμο στον κάθε πολίτη.
Αλλά δεν είναι εκεί το θέμα. Το θέμα είναι ότι με τις συνθήκες που
επικρατούν στην Ελλάδα εδώ και πολλά χρόνια κανονικά θα έπρεπε να μην είναι υπερήφανη ούτε ευχαριστημένη που
έκανε την επιλογή να γίνει αστυνομικός.
Και μη βιαστείτε να μου πείτε για την αναγκαιότητα της ύπαρξης αστυνομίας
κ.λπ. κ.λπ. γιατί δεν διαφωνώ με το να υπάρχει αστυνομία.
Δυστυχώς όμως οι σημερινοί αστυνομικοί ορκίζονται μεν να υπακούουν το Σύνταγμα και τους Νόμους αλλά στην ουσία της καθημερινότητας υπακούουν τυφλά στον κάθε κυβερνητικό αξιωματούχο ανεξάρτητα από την κομματική του ταυτότητα. Η εντολή για παράδειγμα που δίνει η δικαστής στη δίκη των Τεμπών να απαγορευτεί η είσοδος δεν είναι νόμος, είναι ΤΙΠΟΤΑ και η αστυνομικός αν είχε τα κότσια και είχε διαβάσει το Σύνταγμα το οποίο ορκίστηκε να υπηρετεί θα έπρεπε να πει στη δικαστή "Να πάτε εσείς να τα πείτε αυτά στην πύλη".
Γιατί απλούστατα η εντολή που έδωσε η Πρόεδρος δεν στηρίζεται σε κάποιο σοβαρό λόγο (π.χ. προσπαθούσε να εισέλθει κάποιος ταραξίας ή επικίνδυνος για την ασφάλεια των παρισταμένων) αλλά παραβιάζει ταυτόχρονα και
Ο αστυνομικός:
- οφείλει να εκτελεί εντολές
- αλλά αυτές πρέπει να είναι νόμιμες
Αν η εντολή είναι προδήλως παράνομη, υπάρχει θέμα ευθύνης.
Η ολική απαγόρευση πρόσβασης σε δημόσιο θεσμό όπως είναι το Δικαστήριο
- θέλει πολύ σοβαρή δικαιολογία
- αλλιώς δεν στέκεται
Αν ο πρωθυπουργός, ο υπουργός ή οι διορισμένοι υπηρέτες τους, διατάξουν να χτυπήσουν οι αστυνομικοί τη μάνα σας, τον
πατέρα σας, τον ανάπηρο ή όχι αδερφό σας, το παιδί σας, τη γυναίκα ή τον άντρα
σας ή όποιον άλλο τους καπνίσει θα το κάνουν άνευ ενδοιασμού. Οι Έλληνες
αστυνομικοί δεν έχουν μάθει να υπακούουν στο Σύνταγμα αλλά στην εκάστοτε
εξουσία. Με τις πλάτες των κυβερνώντων, των εισαγγελέων και των δικαστών εφαρμόζουν το νόμο α λα καρτ. Σε αυτούς κάνουν τα χατίρια, τις υποκλίσεις και τους τεμενάδες. Aυτών
τα παιδιά καλύπτουν όταν οδηγούν μεθυσμένα και σκοτώνουν αθώους ανθρώπους.
Αυτούς καλύπτουν όταν πουλάνε ναρκωτικά, όταν κάνουν πολεοδομικές παραβάσεις,
όταν κατακλέβουν το Δημόσιο, όταν τους στέλνουν σπίτι τα διπλώματα οδήγησης,
όταν, όταν, όταν... Αυτοί οι αστυνομικοί είναι που κάνουν τα στραβά μάτια όταν
προπηλακίζονται, δέρνονται ή αδικούνται πολιτικοί αντίπαλοι της εκάστοτε
κυβέρνησης. Αυτοί οι αστυνομικοί ξεσπιτώνουν πολίτες που έχουν πέσει θύματα των
τοκογλύφων των Τραπεζών και των Fund. Με την ίδια δύναμη που θα "σφαλιαρίσουν" αριστερούς αν έχουμε δεξιά κυβέρνηση, θα "σφαλιαρίσουν" δεξιούς με αριστερή
κυβέρνηση.
Δεν είναι σαν τους Γάλλους ή τους Ισπανούς αστυνομικούς που όταν διαταχθούν να βιαιοπραγήσουν σε διαδηλωτές θα κατεβάσουν κάτω τις ασπίδες ή τις χειροπέδες και θα κάτσουν προσοχή. Στην Ελλάδα δεν το είδαμε ποτέ αυτό και ούτε πρόκειται.
Οι κατά 90% ρουσφετοδιορισμένοι Έλληνες αστυνομικοί για το μόνο που ενδιαφέρονται είναι να μεταφέρουν και να εκτελούν τις εντολές της εξουσίας ανεξαρτήτως συνταγματικότητας. Προτίμησαν να καταταγούν στα Σώματα Ασφαλέιας επειδή στην πλειοψηφία τους δεν είχαν τα κότσια να στρωθούν κάτω και να διαβάσουν, να παλέψουν στη ζωή, να υποστούν πιέσεις, να κάνουν υποχωρήσεις στον εκάστοτε εργοδότη κάνοντας μια τίμια δουλειά. Προτίμησαν να εξασφαλίσουν την κρατική "καθημερινή μακαρονάδα" με οποιοδήποτε κόστος.
Εσύ λοιπόν κυρία μου αστυνομικίνα, που "ύψωσες το ανάστημα" στην
Κωνσταντοπούλου (που αν αύριο γίνει κυβέρνηση θα της πηγαίνεις τα ψώνια στο
σπίτι και θα της ξεσκατίζεις το σκύλο όταν της τον βγάζεις βόλτα), να ξέρεις
ότι όσο κι αν υψωθείς δεν θα ξεπεράσεις ποτέ το ύψος του αστραγάλου της μάνας
που της σκότωσε το παιδί το καθεστώς που με τόσο υπέρμετρο ζήλο υπηρετείς.
Α.Κ., 4/4/2026
